In de gemeente Noorddijk werd op 17 december bij de familie Lubbers een dochter geboren, Jantje. Zij was het oudste kind van de uiteindelijk twee kinderen. Haar vader was timmerman. Hij is in staat zijn eigen woning te bouwen, en dat doet hij dan ook. Op Oosterhoogebrug, daar groeit Jantje op.

Ieder had zijn eigen zuil. Ging je niet naar het openbare onderwijs, dan was er vaak een Christelijke variant. Zo niet in dit geval. Men liep wel rond met plannen. Het is interessant om te zien hoe kerkelijk opgevoede gezinnen tegen dit soort onderwijs aankeken...

In de eerste plaats meende spr., dat een Ohr Industrieschool reeds op haar plaats is, alleen al. omdat Christeny ouders hunne kinderen op de school liefst in de sfeer houden van het gezin, vooral op den leeftyd, wanneer de meisjes een Industrieschool bezoeken. Waar dat juist de leeftyd is. waarop de kinderen als t ware op zoek zijn naar iets anders, hebben ze dan dubbel een goede leiding noodig. M In de tweede plaats noemde spr. den invloed van de meisjes onder elkaar. Vooral in onzen tüd, waar alles zich veel scherper toespitst, is daar een groot gevaar, zei spr. Kinderen uit Christelyke gezinnen komen dan in aanraking met meisjes van allerleirichting, waardoor hen op jongen leeftyd dingen bijgebracht worden, waarnaar menigmaal zeker hun hart zal .uitgaan, doch welke niet goed zijn Voor haar verdere out? • wikkeling.

bron: Nieuwsblad van het Noorden (17 februari 1928)

Op de Industrieschool had Jantje nog de vakken naaien en breien gehad. Aanvankelijk had ze ook wel coupeuse willen worden, maar dat was er nooit van gekomen, wel was ze heel handig met naald en draad geworden. Als het modetijdschrift de Marion kwam, mocht je uitzoeken wat je zou willen hebben. Ook truien kon ze breien, met de meest ingewikkelde patronen, niets was te gek of te moeilijk. En ook sokken breien deed ze graag. Ze had zich aangesloten bij een handwerkclubje.

Jantje, een jonge vrouw, die het leven wel aandurft. Die zo haar dromen en verwachtingen heeft van het leven. Zij leert de liefde kennen. Ze trouwt. En uit het huwelijk worden twee kinderen geboren; T. en Jan. Alleen sterft Jan al na een jaar. Je kind loslaten, wat een verdriet. Maar Jantje heeft meer zorgen aan haar hoofd, want haar huwelijk strandt. Dat heeft op zich al het nodige verdriet gegeven, en nu moet ze opeens wel heel veel loslaten. Je kind verliezen, je echtgenoot, je echtelijke staat, je zelfstandigheid, je woning. Jantje gaat samen met T. terug naar haar ouders, en blijft voorlopig wonen op de oude vertrouwde plek. Ze gaat weer aan het werk. Ze verdient de kost als buffetjuffrouw, bij de hotel W.E.E.V.A., bij Frigge-Express en bij hotel-restaurant Koos Kerstholt, bekende namen in de stad Groningen.

De Volksgaarkeuken

In de gisteren gehouden vergadering van Aandeelhouders der N.V. De Groninger Volksgaarkeukens en Kosthuizen, alhier, werd-verslag uitgebracht over het boekjaar 1929. (...) De gebouwen en inventaris verkeeren in den besten staat van onderhoud. De groote nieuwe uitbreiding, bestaande uit een geheel nieuw gebouw zwettend aan het thans bestaande, waarin plm. 80 logeerkamers, allen voorzien van centrale verwarming en stroomend water, zal binnen niet te langen tijd geheel in gebruik worden genomen. Het ligt in de bedoeling van het bestuur de inrichting in het vervolg Woon- en Eethuis voor Allen, bij verkorting WEEVA, te noemen. De heer H.C. van Waveren en zijne echtgenoote hebben als directeur en directrice hun ambt met ijver en toewijding vervuld. Zij werden daarin hoffelijk bijgestaan door het echtpaar Hollander. Voor reinheid der inrichting en goede behandeling der vele gasten werd als steeds zorggedragen.

bron: Nieuwsblad van het Noorden (22 maart 1930)

Uit de documenten rond de afhandeling van de scheiding tussen Jan Henri Luttje en Jantje in 1947 kwamen een aantal gebeurtenissen naar boven.

Zo woonde Jantje op A 195 Oosterhoogebrug, het adres van haar ouders.
Ze is dan buffetjuffrouw en haar inkomsten bedragen fl. 24,- per week (geen vermogen)

Jan woont op B 24 Euvelgunne.
Hij is dan boekhandelaar en zijn inkomsten bedragen fl. 12,- per week (geen vermogen)

De aanleiding van de scheiding wordt ook uitvoerig besproken door de advocaat van Jantje:

"Jantje heeft een ongelukkig huwelijk gehad; is bedrogen door haar man, door vleeschelijke gemeenschap met een andere vrouw en hij heeft aldus overspel gepleegd. Ze is meer dan treurig bejegend door haar man. Er werd door hem met boeken naar haar gegooid. Hij sloeg haar met een stok, hij sloeg met de vuist in haar gezicht. Ze werd aldus bloedend verwond. Ze was ziekelijk en leed aan TBC. Ze werd door haar man uitgescholden voor al wat leelijk is. Haar man had een intieme, althans ongeoorloofde betrekking met mejuffrouw Jantina Kuipers."

"Jan heeft een intieme althans ongeoorloofde betrekking aangeknoopt met een buurmeisje die de huishouding van de partijen heeft verzorgd." (Of het hier gaat om nóg een ongeoorloofde relatie, of dat dit Jantina betreft, hoop ik nog te ontdekken).

De scheiding werd in een vonnis van 21 februari 1947 uitgesproken door de arrondissementsrechtbank in Groningen.

Uit de stukken blijkt verder dat in 1944 Jan's inkomen fl. 35,- per week was. In 1945 vanwege oorlogshandelingen fl. 30,- per week. Er werd toen (...) beslag gelegd op alle incidenteel toebehoorende goederen waaronder zijn handelsvoorraad. De omstandigheden zijn zo (1947) dat Jan op crediet geen nieuwe handelsvoorraad aan kan schaffen. Jan heeft geen vermogen. 

Vader Evert wordt voogd over de dochter van Jantje. Jantje had geen genoegzame inkomsten. Jan naar matige schatting van de Voogdijraad, een wekelijkse verdienste van fl. 60,- genietend, althans kán genieten. Zodat fl. 25,- per week voor levensonderhoud van Jantje zeker niet te veel mag heten. En voor haar (toen nog) beide kinderen, bij vooruitbetaling te voldoen. In 1947 zou Jantje per week fl. 40,- verdienen als buffetjuffrouw bij de W.E.E.V.A. Ze is volgens Jan dan ook goed in staat de opvoeding te betalen.

Een Jantina Kuipers: te gron zal dinsdag 21 oct 1947 terecht staan. (verzetszaak) nvhn 20 10 1947
uitspraak: beschuldiging vervallen. nvhn 04 11 1947

Onzeker of dit de bewuste Jantina Kuipers betreft, moet ik nog verder naspeuren.

Jantje deed haar werk met liefde, soms ging ze bijvoorbeeld mee op proefvaart. Als er een schip ten doop werd gehouden, was er zo'n proefvaart, met daarbij een buffet aan boord. Jantje werkte dan met plezier; een pronte vrouw, met een keurig wit schort. Er is nog een mooie oude foto van. 

Albert van der Heide... Hij is weliswaar een aantal jaren jonger dan zij, maar dat maakt hen niet uit. Zij durven een leven samen wel aan. Ook Albert komt op Oosterhoogebrug wonen. Ook uit dit huwelijk worden twee kinderen geboren. Ze verhuizen naar Hoogkerk. Er wordt opnieuw verhuisd als oma van der Heide overlijdt. Het gezin èn opa verhuizen allemaal naar een grotere woning. Jantje zorgt voor haar gezin en voor haar schoonvader. 

Jantje is als moeder en huisvrouw van het ouderwetse type. En dat ouderwets is hier positief bedoeld. Degelijk, warm, liefdevol en vol inzet. Voor haar twee jongste dochters was zij een relatief oude moeder, maar dat was aan niets te merken. Vol energie stak zij - ook buiten de deur - de handen uit de mouwen, om zo - financieel gezien - wat extra armslag te hebben. Dat resulteerde in een huisje in de Zuurse Duinen in Roden. Ook de weekenden konden daar worden doorgebracht. Later kwam het huisje in Zuidlaren, een tenthuisje, die in het voor- en najaar moest worden opgezet en afgebroken. Nog weer later kwam de sta-caravan (Tienelsheem). En via de personeelsvereniging van Albert was de sjoelclub favoriet.

Albert, die in 1986 opeens ziek geworden was, het was begonnen met een arm, die hij niet meer goed kon bewegen. Hij werd opgenomen en onderzoeken volgden. Toen bleek dat zijn halsslagaders dichtgeslibd waren. Er was niets meer aan te doen geweest, en Albert stierf vier dagen later. Hij was al gedeeltelijk afgekeurd, vanwege zijn zwakke bloedvaten. Samen hadden ze het goed gehad. Samen hadden ze de kinderen grootgebracht, en door hun grote inzet waren er extra mogelijkheden geweest, het zomerhuisje. Er was tijd en ruimte gekomen om met z'n tweetjes op vakantie te gaan en zo nog één en ander van de wereld te zien. Ze hadden kunnen genieten van simpele zaken als samen vissen, hij turend naar de dobber en zij met een breiwerkje, of iets om te lezen of te puzzelen. En nu, nu was Albert er opeens niet meer. Wat een slag was dat. Jantje die een stuk ouder was dan hij, had altijd gedacht, dat zij als eerste zou gaan en nu stond zij er opeens alleen voor. Dat was een vreemde gewaarwording.

Ook bleek dat dochter Dineke de constitutie van haar vader had overgenomen. Ook kwetsbare bloedvaten, dat maakte dat zij ook al vroeg in de WAO kwam. Eén en ander had de nodige zorgen gegeven. Jantje deed haar best haar leven zo goed mogelijk in te richten. Alleen het traplopers werd steeds moeilijker, daarom werd verhuisd naar een bejaardenwoning in Vinkhuizen. Van daaruit kon zij nog met de bus naar Hoogkerk, naar haar clubje. En bij de zomerdag, bleef de caravan, haar verblijfplaats. Lekker buiten, zonaanbidster die zij was.

1955 Euvelgunnerweg Noorddijk
<1974-1986 Van Ewsumstraat 16 Hoogkerk
1986 Marmerstraat Groningen
Schoenerstraat Hoogkerk
Tienelswolde Zuidlaren

Jantje was in de loop van de jaren van Jantje, mam, oma geworden. Van vijf kleinkinderen, de jongste was van Dineke, nl. Dennis. En als de eigen kinderen geboren zijn, verdeeld over de tijd, kan het haast niet anders dan dat de kleinkinderen ook verdeeld over de tijd geboren worden. Ook dat geeft zo heel verschillende herinneringen. Dennis was indertijd veel met zijn moeder bij oma in Vinkhuizen geweest. Dineke had haar moeder daar vaak bijgestaan. Toch werd nog weer verhuisd naar Hoogkerk, weer terug in het vertrouwde dorp, in een spiksplinternieuwe woning, alles gelijkvloers. Heerlijk vond ze het.